6 فوریه 2025- دکتر Medha N. Munshi، متخصص سالمندان و متخصص غدد زندگی شغلی خود را وقف بهبود مراقبت از افراد مسن کرده است. در سال 2001، او برنامه ی دیابت سالمندان را در مرکز دیابت Joslin تأسیس کرد، جایی که او مشاوره هایی را به بیماران ارائه می دهد و تحقیقات بالینی را با هدف رفع چالش های منحصر به فرد افراد مسن مبتلا به دیابت، و توسعه استراتژی هایی برای بهبود نتایج آنها، رهبری می کند.
در یک سرمقاله اخیر در مجله ی NEJM Evidence، دکتر مونشی و دکتر النا توشی، مدیر برنامه بزرگسالان جوان در Joslin، در مورد تحقیقاتی بحث کردند که نشان می دهد چگونه فناوری های دیجیتال جدید می توانند به طور موثر از زیر جمعیت‌های خاصی از افراد مسن مبتلا به دیابت حمایت کنند و باید در مراقبت از آنها ادغام شوند.
ما با دکتر مونشی در مورد بیش از 20 سال تجربه او در مراقبت از دیابت سالمندان و اینکه چگونه ابزارهای دیجیتال در حال تغییر چشم انداز مراقبت از دیابت هستند، صحبت کردیم.
چه چیز سبب شد که شما کلینیک دیابت سالمندان را در Joslin تأسیس کنید؟
زمانی که در سال 2001 این کلینیک را راه اندازی کردم، هیچ تخصصی به عنوان دیابت سالمندان وجود نداشت. من فلوشیپ غدد درون ریزم را تمام کرده بودم و بعد، وقتی شروع به دیدن بیماران در کلینیک سالمندان کردم، همه شروع به ارجاع بیماران دیابتی خود به من کردند، زیرا می دانستند که من یک متخصص غدد هستم.من می دانستم که ما به یک رویکرد متفاوت برای بیماران مسن مبتلا به دیابت نیاز داریم. ما باید آنها را متفاوت از روشی که به جوانان آموزش می دهیم، تعلیم دهیم.
بدیهی است که راه اندازی کلینیک دیابت سالمندان فضایی را پر کرد که نیاز به پر کردن داشت. آیا این جمعیت مورد بی توجهی قرار می گرفت، یا جمعیت سالمندان مبتلا به دیابت افزایش یافته بود؟
بیبی بومرها(نسلی که بین 1946 تا 1964 بدنیا آمدند) در حال پیر شدن هستند و اکنون می دانیم که بله، یک فرد 60 ساله، یک پیرمرد 70 ساله، یک پیرمرد 80 ساله می تواند فردی بسیار سالم و بسیار کارآمد باشد. اما افراد هم سن و سالی نیز وجود دارند که شروع به مشکلات بیشتری می کنند و ما باید به فکر آنها باشیم. بنابراین، من فکر می‌کنم این پیری کلی جمعیت بود که ایجاب می‌کرد در مورد آنها متفاوت فکر کنیم.
مراقبت از افراد مسن مبتلا به دیابت چه تفاوتی با مراقبت از افراد جوان دارد؟
در افراد جوان، هدف از مدیریت دیابت کاهش خطر عوارض در سالهای بعدی زندگی است. در افراد مسن، موضوع حفظ کیفیت زندگی و حفظ عملکردی است که امروز دارند. بنابراین اهداف تغییر می کند، دلایل بیماران برای مراقبت از دیابت، در طول عمر تغییر می کند.
علاوه بر این، برای افراد مسن، دیابت ممکن است تشخیصی نباشد که بیشتر نگران آن باشند. این یک بیماری همزمان رقابتی است و توانایی آنها در مدیریت دیابت می تواند تحت تأثیر سایر نگرانی های آنها قرار گیرد.
چه شباهت هایی بین مراقبت از افراد مسن مبتلا به دیابت با مراقبت از افراد جوان وجود دارد؟
برای هر دو جمعیت، فقط انجام مراقبت از دیابت بدون فکر کردن به محیط کلی بیمار کارساز نیست. به عنوان یک پزشک، شما باید بدانید که سیستم پشتیبانی آنها چیست. باید بدانید در خانه چه خبر است. کودکان و افراد جوان مبتلا به دیابت معمولاً حداقل یکی از والدین را دارند که از آنها مراقبت کند، اما بسیاری از بیماران سالمند من هیچ کس را ندارند، پس چگونه از اینافراد مراقبت می شود؟
زمانی که ما برنامه ی دیابت سالمندان را راه اندازی کردیم، هیچ دستورالعملی برای مراقبت از این جمعیت وجود نداشت. شروع کردیم به جدول بندی مشخصات بالینی بیمارانی که ویزیت می کردیم. عملکرد شناختی در افراد بالای 70 سال و وجود افسردگی را در آنها ارزیابی می کردیم. اولین مقاله ی من با استفاده از این اطلاعات منتشر گردید. در نهایت، طی ده سال، اولین دستورالعمل اجماعی ما برای مدیریت دیابت در افراد مسن در سال 2012 منتشر شد.
درست در همان زمان بود که دستگاه های نظارت مداوم بر قند خون (CGM) به طور گسترده در دسترس قرار گرفتند و کاربرپسندتر شدند. این چه تاثیری روی طبابت شما داشت؟
مردم در کلینیک جاسلین پمپ های انسولین خود را نزد من می آوردند و من می گفتم: "می دانی، من یک پزشک متخصص سالمندان هستم، تکنولوژی کاری نیست که ما انجام می دهیم، شما به کلینیک اشتباهی آمده اید."
اما حتی وقتی پایش مداوم گلوکز کاربر پسندتر شد، استفاده از آنها برای بیماران من همچنان بسیار سخت بود. ما شروع به مطالعه کردیم که آیا این فناوری جدید می تواند برای این جمعیت سالخورده مفید باشد و آیا آنها می توانند با استفاده از این فناوری سازگار شوند.
هیچ کس آنها را دوست نداشت، اما افراد جوان تر انعطاف پذیری شناختی لازم را داشتند تا کمی سریع تر با فناوری‌های جدید سازگار شوند. با افزایش سن افراد، استفاده از فن آوری های جدید سخت تر و سخت تر می شود، بنابراین استراتژی ها باید تغییر کنند.
چگونه فناوری های جدیدتر می توانند به مراقبت از افراد مسن مبتلا به دیابت کمک کنند؟
استفاده ازCGM های فعلی بسیار آسان است و اطلاعات زیادی را ارائه می دهند. این واقعا ابزاری با بازخورد فوق العاده برای ایجاد انگیزه در بیماران برای بهبود رفتارهایشان است. آنها می بینند اگر بیرون بروند و ورزش کنند، قند خونشان بهتر می شود. این دلگرم کننده تر از آن است که کسی به آنها بگوید ورزش کردن به کنترل قند خونشان کمک می کند.
دستگاهCGM ، کل الگوی تغییرات قند خون بیمار را به پزشک ارائه می دهد. به عنوان مثال، به جای داشتن نقاط داده ای که فقط به من می گویند چند اوج و چند افت قند خون وجود دارد، من می توانم ببینم که در طول یک شب، اعداد قند خون پایین هستند، اما در طول روز بالا هستند. بنابراین، من نیاز دارمداروهایی را که در طول شب بر قند خون اثر می گذارند کاهش دهم و داروهایی را که در طول روز کار می کنند، افزایش دهم. این واقعاً نوعی پزشکی دقیق است.
منظور من در سرمقاله این بود که برای فناوری های پیچیده تر مانند سیستم‌های تحویل خودکار انسولین (AID)، داده‌هایی وجود دارد که نشان می دهد ما بیماران مسن زیادی داریم که می توانند این فناوری را مدیریت کنند و از آن استفاده کنند. اما بسیاری از پزشکانی که آنها را ویزیت می کنند، می گویند که فکر نمی‌کنند بیمارانشان بتوانند این کارهای پیچیده را انجام دهند.
برای آن دسته از بیمارانی که از نظر شناختی آسیب دیده اند، که ممکن است به تنهایی یا با یک مراقب تحت فشار زندگی کنند، ما می توانیم به سادگی استراتژی خود را تغییر دهیم تا بار بیش از حد را بر بیماران یا مراقبان کاهش دهیم. به عنوان مثال، انواع مختلفی از مانیتورهای مداوم قند وجود دارد، که CGM حرفه ای نوعی از آنها است که صرفاً یک پچ است که بر روی پوست در پشت بازو قرار می گیرد، و قند خون را هر پنج دقیقه به مدت دو هفته اندازه گیری می کند بدون اینکه بیمار حتی از آن آگاه باشد. پزشکان می توانند به الگوی قند خون بیمار نگاه کنند و بر اساس داده های CGM تصمیمات درمانی را اتخاذ کنند.
از طرف دیگر، کار با سیستم‌های تحویل انسولین مانند پمپ‌های انسولین یا AIDs کمی سخت تر است، زیرا هنوز به مقدار قابل توجهی ورودی از بیمار نیاز دارند و به ظرفیت حل مشکل نیاز دارند. علاوه بر این، سوزن و کانولا باید در زیر پوست قرار داده شوند، بنابراین ما هنوز به آنجایی نرسیده ایم که از یک سیستم تحویل انسولین کاملاً خودکار برای تمامی افراد مسن استفاده کنیم. اما من مطمئن هستم که فناوری در نهایت به آنجا خواهد رسید.
چه توصیه ای به پزشکان همکار خود می کنید که ممکن است افراد مسن مبتلا به دیابت را تحت مراقبت خود داشته باشند؟
از تکنولوژی نترسید. اگر از فناوری مناسب برای بیمار مناسب استفاده کنید، می توانید مدیریت دیابت را ایمن تر و موثرتر کنید و ما می توانیم بار مراقبت از دیابت را به حدی که بیمار می تواند تحمل کند کاهش دهیم.
دوست دارید بیماران و یا مراقبان و خانواده های آنها چه چیزهایی را بدانند؟
من فکر می کنم می توانیم به آنها اطمینان دهیم که با پیشرفت فناوری، می توانیم با هم کار کنیم تا آن را قابل استفاده تر کنیم و اضطراب و استرس و بار مدیریت دیابت آنها را کاهش دهیم.
من فکر می کنم که ما باید کارهای بیشتری انجام دهیم، به خصوص برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 1، و همانطور که گفتم، استفاده از فناوری مناسب برای بیمار مناسب می تواند تفاوت زیادی ایجاد کند.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2025-02-qa-diabetes-aging-population-digital.html